De term “palliatieve zorg” is tegenwoordig ingeburgerd, maar bijna niemand kan hem duidelijk definiëren.
Voor een niet te verwaarlozen deel van het publiek wordt “palliatieve zorg krijgen” gelijkgesteld aan “terminaal zijn” en voor een nog grotere meerderheid wordt dat proces gereduceerd tot een medische benadering. Misvattingen, vage ideeën, veronderstellingen of on- waarheden overschaduwen vaak de rijke en complexe realiteit van dit essentiële onderdeel van care: de zorgzaamheid die ons allemaal motiveert.
Met deze vernieuwde formule van Kaïros willen we onduidelijkheden wegnemen, kennis bevorderen en een groter publiek bereiken voor een thema dat nog te vaak taboe is. We willen een visie belichten die niet langer verwijst naar palliatieve zorg, maar naar palliatieve cultuur. Dat betekent dat we een holistische aanpak voorstaan die voorrang geeft aan de zin van zorg, de levenskwaliteit van de betrokkenen, hun waarden en de ervaringen van de naasten, zodat iedereen, ongeacht hun situatie, de laatste levensfase zo comfortabel mogelijk kan beleven.
Inhoudstafel van dit nummer
In de schijnwerpers :
- Soins palliatifs pédiatriques en Belgique : mention «passable»
- De l’importance du rite pour donner sens à la perte
- Formation des infirmier·ères : s’immerger pour comprendre
Ontcijfering :
-
Palliatievecultuur verspreiden … Een uitdaging van onschatbare waarde voor mensgerichte zorg
Verankering :
- Topaz, een plek waar mensen in palliatieve zorg even tot rust komen
- Liaisonmedewerker Palliatieve thuiszorg wordt in het ziekenhuis voorbereid
- Als de dood om de hoek wacht, staan de medewerkers van Diogenes je bij
Tools :
- Tools om praktijken te verbeteren
Getuigenissen via kunst :
-
Een andere kijk op palliatieve cultuur